Hoe is de zorgverzekering in Nederland geregeld?

Iedereen die in Nederland woont of werkt moet een basispakket van de zorgverzekering hebben. De Rijksoverheid bepaalt wat erin dit pakket zit: medisch noodzakelijke zorg waar iedereen recht op heeft. Zorgverzekeraars bepalen zelf wat in aanvullende verzekeringen zit. 
Volwassenen én kinderen in Nederland moeten een basisverzekering hebben. Het pakket is voor iedereen gelijk en wordt de door de overheid bepaalt. De inhoud ervan kan jaarlijks veranderen. De overheid stelt ook de hoogte van het eigen risico en de hoogte van de zorgtoeslag vast. Voor bepaalde zorg geldt geen eigen risico, zoals huisartsenzorg of verloskundige zorg. De overheid bepaalt ook voor welke zorg een eigen bijdrage betaald moet worden. Dit bedrag staat helemaal los van het eigen risico.
Zorgverzekeraars mogen mensen niet weigeren voor het basispakket en moeten voor iedereen de premie hiervan gelijk houden. Dit betekent dus dat iedereen met dezelfde polis hetzelfde betaalt, ongeacht leeftijd of gezondheid.

Vrijwillige aanvullende verzekering

Een aanvullende verzekering dekt (een deel van) de zorg die niet in het basispakket zit. Bijvoorbeeld extra vergoeding voor een behandeling bij de tandarts. Een aanvullende verzekering bestaat uit verschillende pakketten, die allemaal een aanvulling zijn op het basispakket. De zorgverzekeraar bepaalt de voorwaarden en vergoedingen. Een aanvullende verzekering is niet verplicht. En zorgverzekeraars mogen iemand weigeren voor een aanvullend pakket. Bijvoorbeeld oudere mensen die veel zorg nodig hebben. In de praktijk gebeurt dit volgens de overheid bijna nooit.

Spaarpotje aanleggen

Volgens hoogleraar Pim Huijgen zullen Nederlanders steeds vaker zelfs de zorgkosten moeten dragen, vooral ouderen die zolang mogelijk thuis moeten blijven wonen. Hij raadt het ouderen aan om een spaarpotje aan te leggen voor onder meer gebruik van de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo) voor wijkverpleging, thuishulp en huishoudelijke hulp. Soms kunnen ouderen voor aanpassingen in huis een vergoeding krijgen vanuit de Wmo of Wet langdurige zorg (Wlz), maar die vergoedingen verschillen per gemeente en heel soms wil de zorgverzekeraar ook een deel vergoeden. Grote verbouwingen moet vaak zelf betaald worden.

Eigen bijdrage gemaximeerd

Ouderen in een verpleeghuis moeten een eigen bijdrage betalen. De hoogte daarvan is afhankelijk van inkomen en vermogen. “Vroeger probeerden mensen hun vermogen zo laag mogelijk te houden omdat de eigen bijdrage onbeperkt was. Dan kreeg je de volle kosten doorberekend zeker als je spaargeld had. Nu is dat gemaximeerd”, aldus Huigen tegen het Algemeen Dagblad. Huijgen raad het ouderen aan om hun vermogen niet zomaar weg te schenken. Er komt namelijk steeds meer op het bordje van ouderen terecht en een medische indicatie wordt niet zo snel meer gegeven.


Dit bericht verscheen ook op nationalezorggids.nl.